Kategorie

Maj 2016
P W Ś C P S N
« Kwi    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Polecane

Chyba nie ma na świecie osoby, która nie lubiłaby chodzić do kina. Nie ma nic przyjemniejszego niż seans na dużym ekranie, kiedy film staje się dla nas całym światem i w pełni odrywamy się od otaczającej nas rzeczywistości. Akcję filmu przeżywamy całą sobą, chłoniemy obrazy, muzykę, wyobrażamy sobie zapachy, które towarzyszom bohaterom. To wrażenia, których nie da się odtworzyć w domu, podczas oglądania filmu w telewizji czy na komputerze. Żeby móc doświadczyć filmu tak mocno, po prostu trzeba iść do kina. Niestety, wiele osób nie stać jest na regularne oglądanie filmów na dużym ekranie. Bilety są bardzo drogie i jeśli chcielibyśmy je zafundować całej rodzinie, koszta jeszcze wzrastają. Są jednak sposoby na to, żeby trochę oszczędzić i móc obejrzeć film w kinie. Przede wszystkim pytajmy o zniżki. Taniej zapłacą uczniowie, studenci, rodziny z dziećmi, seniorzy. Oszczędzimy również wtedy, jeśli do kina wybierzemy się dużą grupą i zaliczymy się na zniżkę grupową. Bilety są wtedy dużo tańsze. Inny sposób do chodzenie do kina w tzw. tanie dni – prawie każde kino w wybranym dniu tygodnia oferuje bilety za pół ceny, bez względu na wiek, to czy mamy dzieci, w ile osób przyszliśmy. To świetna okazja, żeby wreszcie wybrać się do kina.

Pewnie każdy z nas widział kiedyś na opakowaniu filmu DVD albo plakacie napis "tylko w kinach studyjnych". Czy zastanawiałeś się kiedyś, co to właściwie oznacza? Czym są te tajemnicze kina studyjne? Okazuje się, że kina studyjne to nic innego jak małe, niezależne kina, niezrzeszone w żadną wielką sieć, typu multikina. Kina studyjne najczęściej mają długą historię i istnieją w mieście od wielu, wielu lat. Być może to takiego kina w mieście chodzili właśnie nasi dziadkowie czy rodzice. Dlaczego warto odwiedzić kina studyjne? Przede wszystkim dlatego, że każde z nich ma nietypowy, oryginalny klimat nie do powtórzenia. Każde jest inne, specyficzne dla miejsca, w którym powstało. Zupełnie inne jest Kino Pod Baranami w Krakowie, a inna warszawska Luna. Kina studyjne często zachowały stare siedzenia, mniejsze ekrany, piękne, stare, zdobione kasy, w których bilety kiedyś kupowali nasi rodzice. Kina studyjne wyróżniają się również repertuarem, zwykle jest on ambitniejszy niż w sieciówkach, mniej nastawiony na komercję i duży zysk. Warto odwiedzić kino studyjne nie tylko po to, żeby obejrzeć film, ale także – żeby zobaczyć kawałek historii, zobaczyć, jak kina wyglądały jeszcze kilkadziesiąt lat temu.

Kino, choć uwielbiane, jest jedną z droższych rozrywek. Bilety dla dorosłych potrafią kosztować nawet kilkadziesiąt złotych. Nie wszyscy mogą sobie więc pozwolić na regularne bywanie w kinie. Ludzie rezygnują z premier kinowych, bo nie stać ich na tak duży wydatek, oglądają filmy w telewizji albo na komputerze. Zdają sobie jednak sprawę, że oglądanie filmu w domu, na małym ekranie to nie to samo to seans w kinowej sali, która jest ciemna, ekran wielki, nagłośnienie dużo lepsze niż to domowe. Wizyta w kinie to zupełnie inne przeżycie. Czy musimy z niej rezygnować, jeśli nie dysponujemy dużymi środkami finansowymi? Nie, wystarczy poszukać sposobu na to, żeby obniżyć koszty za odwiedzenie kina. Zasada numer jeden: upewnij się, jakie zniżki oferuje kino. Jeśli jesteś studentem, rodzicem albo seniorem, na pewno przysługuje ci specjalna zniżka. Po drugie, do kina lepiej nie przychodzić samemu, tylko z grupką przyjaciół. Jeśli będzie was dużo, otrzymacie zniżkę dla grup i zapłacicie sporo mniej niż za bilety indywidualne. Po trzecie, wykorzystuj okazyjne zniżki, np. tanie poniedziałki czy środy, promocje operatorów komórkowych, obniżki z okazji Walentynek czy Dnia Kobiet – każdy sposób jest dobry na to, żeby obejrzeć film w kinie.

Kino to miejsce, które chętnie odwiedzają chyba wszyscy: dzieci, młodzież, dorośli. Oferta kin jest tak duża, że każdy znajdzie coś dla siebie w repertuarze. Oglądanie filmu w kinie to niesamowite przeżycie, nie da się go nawet porównać z oglądaniem filmu na laptopie czy telewizorze. Kino jest idealnie dostosowane do tego, żeby film dostarczył nam maksimum wrażeń. Choć kochamy oglądać filmy w kinie, to niestety wielu z nas nie może sobie na to pozwolić zbyt często. Główną przeszkodą są oczywiście ceny biletów, które nieustannie rosną i w duży miastach wynoszą już nawet kilkadziesiąt złotych dla osoby dorosłej. Jaki sobie z tym poradzić? Po pierwsze, dokładnie czytajmy ofertę i szukajmy rozwiązań, które pomogą nam oszczędzić. Na pewno kino oferuje zniżki dla uczniów, studentów, seniorów. Być może również dla osób zawodowo związanych z kinem czy sztuką. Po drugie, warto chodzić na seanse z grupką znajomych, gdyż bilety grupowe są zwykle dużo tańsze i pozwalają sporo oszczędzić. Po drzecie, korzystajmy ze specjalnych okazyjnych zniżek, na przykład w wybranym dniu tygodnia. Kina sprzedają wtedy bilety nawet o połowę taniej niż wynosi cena regularna – to świetny sposób na to, żeby często gościć w kinie mimo ograniczonego budżetu.

Kto z nas nie lubi podróży? Pozwalają przenieść się w inne miejsce, obcować z nową kulturą, nowymi ludźmi, innym niż nasz ojczysty językiem. Kiedy nasz mózg bombardowany jest tyloma nowymi bodźcami, jesteśmy podekscytowani i szczęśliwi. Z radością chłoniemy wszystko, co nas otacza. Niestety, zdarza się, że nie możemy sobie przez dłuższy czas pozwolić na żadną podróż. Czy to oznacza, że skazani jesteśmy na szarość otaczającej nas rzeczywistości? Oczywiście, że nie! Jest tani i skuteczny sposób na to, żeby zafundować sobie podróż, nie ruszając się z domu. Oczywiście film! Dzięki filmom przenosimy się w najodleglejsze krainy, ba, kino działa nawet jak kapsuła czasu, bo możemy wędrować i po przeszłości, i po przyszłości. Dobre kino dostarcza mnóstwa wrażeń, uwrażliwia, sprawia, że jesteśmy dużo bardziej otwarci na świat. Kto z nas nie lubi zapaść się w kinowym fotelu i odfrunąć, oglądając dobry film? Filmy działają zupełnie tak jak podróże: pobudzają, sprawiają, że odczuwamy radość, chłoniemy wszystkie bodźce. Dobre filmy na długo zapadają nam w pamięć i sprawiają, że coś w nas się zmienia, nie jesteśmy już tacy sami jak przed seansem – jesteśmy wrażliwsi, bardziej otwarci, czujemy się szczęśliwsi.

Ludzie kochają podróże, za to że umożliwiają im odrywanie nowych miejsc, ludzi, smaków, dźwięków. Kiedy obcujemy z czymś nowym i nieznanym, jesteśmy podekscytowani i szczęśliwi. Niestety, nie zawsze mamy okazję, żeby wyjechać na dłuższą podróż. Nie oznacza to jednak, że musimy zrezygnować z poznawania świata. Podróż samolotem czy pociągiem doskonale zastąpi… film! Wystarczy, że wybierzemy się do kina albo włączymy film na domowym odtwarzaczu DVD, a przeniesiemy się i w czasie, i w przestrzeni. Film to podróż, na którą każdy może sobie pozwolić. Dzięki filmowi możemy przenieść się w inny wiek i zwiedzić cały świat. Usłyszeć, co mówią ludzie zamieszkujący w zupełnie innym miejscu jak my, wyobrazić sobie ich codzienne życie, poznać dźwięki i wyobrazić sobie zapachy, jakie im na co dzień towarzyszą. Film sprawia, że poznajemy inny punkt widzenia, uczymy się spoglądać na otaczający nas świat z dystansu, stajemy się dużo bardziej otwarci na otaczających nas ludzi. Dobre kino ma to do siebie, że ogromnie uwrażliwia. Filmy zabierają nas w podróż, która zmienia nas nie do poznania, po seansie nigdy nie jesteśmy tą samą osobą co przed – coś w nas się zmieniło, czegoś się nauczyliśmy, czegoś nowego o sobie i świecie dowiedzieliśmy.

Kino to jedna z naszych ulubionych rozrywek. Kto bowiem nie lubi wtopić się w kinowy fotel i oglądać filmu na dużym ekranie? Wrażeń, jakie wtedy mamy, nie da się porównać z oglądaniem filmu w domu, w telewizji albo na ekranie komputera. Niestety, wiele osób rezygnuje z oglądania filmów w kinie, gdyż nie stać ich na bilety do kina, które z roku na rok są coraz droższe. Czy musimy rezygnować z przyjemności oglądania filmów w kinie, jeśli nie dysponujemy dużą gotówką? Czy może są jakieś sposoby na to, żeby nie płacąc dużo, zapałać się na seans świetnego filmu? Oczywiście, że są! Wszystko polega na dokładnym przeanalizowaniu oferty i wyłapaniu możliwości oszczędzenia. Zasad numer jeden: zapoznaj się z warunkami ulg. Być może przysługuje ci tańszy bilet z powodu wieku, wykonywanego zawodu, tego, że jesteś w kinie z dziećmi albo że studiujesz? Po drugie, zwykle bardziej się opłaca przyjść do kina z dużą grupką znajomych – bilety grupowe są bowiem znacznie tańsze niż te indywidualne. Zapytaj znajomych, czy mają ochotę pójść z tobą za premierę nowego filmu, a na pewno wszyscy będziecie zadowoleni. Jeśli wolisz wybrać się na seans sam, poluj na tzw. tanie dni – większość kin w wybranym dniu tygodnia oferuje bilety tańsze nawet o połowę.

Kto z nas nie kocha chodzić do kina i nie cieszy się na myśl o kolejnym seansie? Kino to jedna z najpowszechniejszych i najbardziej docenianych przez ludzi rozrywek. Każdy z nas lubi od czasu do czasu oderwać się od codzienności i zanurzyć w kinowym fotelu, a potem dać się porwać świetnemu filmowi. Jak to się dzieje, że chyba nie ma na świecie osoby, która nie lubiłaby oglądać filmów na dużym ekranie? To proste, kino zapewnia nam wyjątkowe doznania. Oglądania filmu w kinie nie da się porównać z domowym seansem na ekranie komputera. Kiedy oglądamy film w kinie, całym sobą wczuwamy się w oglądaną historię, chłoniemy ją wszystkimi zmysłami. Obserwujemy obraz, słuchamy muzyki, podziwiamy ruch kamery. Dobry film to prawdzie dzieło sztuki, które ogląda się z przyjemnością. Ludzie kochają kino, ponieważ pozwala im ono oderwać się od szarej codzienności, spojrzeć na nią z dystansem, zanurzyć się w historii. Kino umożliwia przeniesienie się w czasie i przestrzeni, wzrusza, dostarcza wrażeń, sprawia, że wgłębiając się w historię kogoś innego, stajemy się wrażliwsi i bardziej otwarci na ludzi w codziennym życiu w realu. Kino uwrażliwia i sprawia, że jesteśmy lepszymi ludźmi – jak tu go nie kochać?

Chodzenie do kina to powszechnie uwielbiana rozrywka. Któż z nas bowiem nie lubi zatopić się w wygodnym fotelu i na dwie godziny, w trakcie których wyświetlany jest film, zapomnieć o całym świecie? Oglądania filmu w kinie nigdy nie zastąpi telewizja czy ekran komputera – tak wyjątkowe przeżycia jak w kinie są nie do skopiowania. Niestety, wielu ludzi odmawia sobie oglądania filmów w kinie i wybiera ekran komputera, ponieważ nie stać ich na bilety. Ceny w dużych miastach to kilkanaście, a czasami nawet kilkadziesiąt złotych. Są jednak skuteczne sposoby na to, żeby obniżyć koszty wyjścia do kina. Przede wszystkim dokładnie analizujmy ofertę i czytajmy informacje o zniżkach. Być może obniżona cena przysługuje nam z powodu wieku, wykształcenia albo faktu, że jeszcze się uczymy? Po drugie, chodźmy do kina całą rodziną albo grupą znajomych – bilety grupowe są zwykle dużo bardziej opłacalne niż bilety indywidualne. Oprócz tego wiele kin oferuje także tzw. tanie poniedziałki, środy albo czwartki – w każdym kinie jest to inny dzień, ale za bilety płacimy wtedy, niezależnie od wieku, mniej niż za biletu ulgowy. Jeśli tylko dobrze zapoznamy się z ofertą kina, na pewno uda nam się trafić na ciekawe filmy za niską cenę.

Chyba nie ma na świecie osoby, która nie lubiłaby chodzić do kina. Czy jest coś przyjemnego niż zatopienie się w wygodnym fotelu i przeżycie wielkiej przygody, nie ruszając się z miejsca? Ludzie uwielbiają kino z wielu powodów. Po pierwsze, my, gatunek ludzki, uwielbiamy opowieści. Nieważne czy na kinowym ekranie, czy w książce, czy nawet opowiedziane przez przyjaciela – opowieści nas wciągają. Te filmowe nawet mocniej niż inne, bo dostarczają efektów dźwiękowych, wizualnych. Kiedy oglądamy film, zwracamy uwagę nie tylko na fabułę, ale również ruch kamery. Filmy przenoszą nas w inny, piękniejszy świat. Sala kinowa to miejsce, które umożliwia podróż w czasie i przestrzeni – niesamowite miejsce, które po prostu kochamy. Dlaczego jeszcze ciągnie nas do kina?To proste, w kinie z łatwością ukryjemy się przed trudami życia codziennego. Zasiadając w kinowym fotelu, odcinamy się od problemów, które męczą nas na co dzień i wciągamy się w oglądaną opowieść. To bardzo przyjemne uczucie, kiedy oglądając film, zapominamy o całym świecie. Pewien rodzaj transu, którego trudno jest nie uwielbiać. Kochamy filmy, a kino to najlepsze miejsce, w którym możemy je obejrzeć – duży ekran i ciemna sala są bowiem nie do odtworzenia w innych warunkach.

Amerykański dramat wojenny z 1979 roku w reżyserii Francisa Forda Coppoli. Podstawą do stworzenia filmu było opowiadanie Josepha Conrada Jądro ciemności. W rolach głównych wystąpili Marlon Brando, Robert Duvall i Martin Sheen. Kapitan Benjamin Willard otrzymał rozkaz zabicia pułkownika Waltera Kurtza, dezertera amerykańskiej armii, który stworzył własne quasi-państwo i armię na pograniczu Kambodży i Wietnamu. Willard najpierw musi dotrzeć do granicy frontu, a następnie z grupą żołnierzy odnaleźć Kurtza na terenie niekontrolowanym przez wojska amerykańskie. Jest świadkiem wielu dziwnych wydarzeń, jak np. surfing podpułkownik Kilgore w trakcie ataku pozycji Wietkongu, czy też odtwarzanie „Cwału Walkirii” Wagnera z atakujących helikopterów. W miarę upływu czasu tereny, które pokonuje jednostka Willarda, są coraz bardziej dzikie. Rodzi się w nich strach i słuszność tego co mają zrobić. Film wyświetlany w Polsce, w okresie stanu wojennego stał się poprzez tytuł, filmem kultowym dla ówczesnej opozycji politycznej. Film otrzymał dwie statuetki Oskara za najlepsze zdjęcia i  film oraz trzy złote globy za najlepszego aktora drugoplanowego, najlepszego reżysera i najlepszą muzykę.

Dramat psychologiczny z 1997 roku w reżyserii Gusa Van Santa. Scenariusz został napisany przez Bena Afflecka i Matta Damona, którzy wystąpili w głównych rolach razem z Robinem Williamsem. Will (Matt Damon) pracuje jako szkolny woźny, a czas po wolny spędza z grupą przyjaciół w knajpach co jakiś czas popadając w konflikt z prawem. Pewnego razu rozwiązuje zadanie matematyczne na korytarzu uczelni. Kiedy prawda wychodzi na jaw, profesor Gerald Lambeau będący pod wrażeniem jego umiejętności namawia go do podjęcia studiów. Kiedy po raz kolejny Will popada w konflikt z prawem za udział w bójce, ratuje go od grążącego procesu i więzienia profesor Gerald, pod warunkiem podjęcia nauki i terapii. Sean Maguire (Robin Williams) przeprowadza psychoterapię z buntownikiem, która początkowo nie przynosi rezultatów. W między czasie Will zakochuje się w pięknej studence Skylar, wszystkie wydarzenia budzą w nim gniew, ponieważ musi wybrać czy chce wieść życie jak do tej pory czy zacząć się rozwijać i związać z Skylar. Film został uhonorowany przez Amerykańską Akademię Sztuki i Wiedzy Filmowej dwoma Oskarami za scenariusz i drugoplanową rolę Robina Wiliamsa. Scenariusz został nagrodzony również Złotym Globem.

Jeden z najbardziej kultowych dramatów kryminalnych w historii kinematografii. Nakręcony w 1972 roku oparty na podstawie książki Maria Puzo w reżyserii Francisa Forda Coppoli. W głównych rolach wystąpili Marlon Brando jako głowa rodziny Vito Corleone, James Caan w roli najstarszego syna Santino Corleone, Robert Duvall jako adoptowany syn Vita, Tom Hagen oraz Al Pacino w roli najmłodszego syna Michela Corleone.  Fabuła filmu opiera się na życiu mafijnej rodziny w latach 1945-1955. Starzejący się Don sycylijskiej rodziny mafijnej jest wpływowym człowiekiem w Nowym Jorku. Potęgę rodziny zbudował na handlu nielegalnym w czasie prohibicji alkoholem i dochodach z hazardu. Chce przekazać władzę najstarszemu synowi „Sonny’emu” i wycofać się w cień. Życie rodziny Corleone komplikuje wybuch wojny pomiędzy mafijnymi rodzinami i zamach na życie Dona. W Ojcu Chrzestnym możemy zobaczyć jedną z najwspanialszych ról Marlona Brando, a Al Pacino w świetnej roli Michela Corleone otworzył sobie drzwi do wielkiej kariery. Fil otrzymał osiem nominacji do Oskara i trzy statuetki w kategoriach: Najlepszy film, Najlepszy scenariusz adaptowany oraz Najlepszy aktor. Ponadto film otrzymał pięć  Złotych Globów, w kategoriach Najlepszy dramat, Najlepszy aktor, Najlepszy reżyser, Najlepszy scenariusz i Najlepsza muzyka.

Dramat z 1999 roku na podstawie powieści Stephena Kinga w reżyserii Franka Darabonta. W głównych rolach wystąpili: Tom Hanks jako Paul Edgecombe, Michael Clarke Duncan jako John Coffey. Paul Egdecombe, emerytowany strażnik więzienia Cold Mountain w Luizjanie, pod wpływem emitowanego w telewizji filmu Top Hat, opowiada swojej przyjaciółce szczególny epizod życia. W 1935 roku, gdy pracował w więzieniu osadzono w celi śmierci czarnoskórego  Johna Coffey’a, skazanego na śmierć za podwójne morderstwo dwóch 9-letnich dziewczynek. Wysoki, muskularny skazaniec okazuję w głębi wrażliwym, bojaźliwym i uczciwym człowiekiem. W niedługim czasie czarnoskóry skazaniec ujawnia swoje nadprzyrodzone zdolności. Niezwykły więzień ma dar leczenia ludzi, wyleczył Paula Edgecombe oraz żonę naczelnika więzienia. Na zawsze odmienia życie osób, które go spotkały. Paul po wyleczeniu przez Johna stara się dojść do prawdziwej przyczyny zbrodni i udowodnić, że łagodny i  nierozumiejący  zła więzień nie był w stanie popełnić zarzucanego mu przestępstwa. Wyjątkowa historia i wspaniałą gra aktorska (zwłaszcza Michaela Duncana) została uhonorowana wieloma nominacjami i nagrodami filmowymi. Film uzyskał chociażby cztery nominacje do Oskara i jedną nominację do Złotego Globu za drugoplanową rolę.

Amerykański dramat sądowy z 1956 roku, zekranizowany na podstawie telewizyjnego  przedstawienia teatralnego. Reżyserem filmu był Sidney Lumet, w głównych rolach wystąpili Henry Fonda, Lee J. Cobb oraz  Joseph Sweeney. Akcja dramatu rozgrywa się pomieszczeniu obrad ławy przysięgłych. Dwunastu sędziów przysięgłych rozpatrują winę oskarżonego o morderstwo własnego ojca. Wszyscy poza jednym ławnikiem przekonani są o winie oskarżonego. Werdykt jaki muszą ogłosić musi być jednomyślny dlatego dochodzi do gorącej dyskusji. W trakcie jej trwania zebrani sędziowie przysięgli mają coraz więcej wątpliwości. Mimo upływu lat stworzony przez Sidney’a Lumeta dramat nie pozwala współczesnemu widzowi na chwilę znużenia. Umiejętne budowanie napięcia, doskonała praca kamery, różnorodność wykreowanych bohaterów sprawia, że „Dwunastu gniewnych ludzi” niezmiennie od lat figuruje w czołówce rankingów najważniejszych filmów w historii kinematografii. Film otrzymał trzy nominacje do Oskara w kategoriach: Najlepszy film, Najlepszy reżyser i Najlepszy scenariusz adoptowany, jednak nie został uhonorowany statuetką przez Akademię Filmową.  W 2007 biblioteka Kongresu umieściła film na liście amerykańskiego dziedzictwa filmowego.

Amerykański dramat psychologiczny z 1975 roku, scenariusz powstał na podstawie powieści Kena Keseya pod tym samym tytułem. Reżyserem filmu jest Miloš Forman, autor takich filmów jak „Amadeusz” czy „Hair”. W rolach głównych wystąpili Jack Nicholson jako Randle Patrick McMurphy, Louise Fletcher jako Siostra Mildred Ratched czy Will Sampson jako Wódz Bromden. Główny bohater Patrick McMurphy jest złodziejem, oszustem i chuliganem. Za popełnione przestępstwa zostaje skazany, lecz symulowanie choroby psychicznej sprawia, że wyrok zamieniono na przymusowy pobyt w szpitalu psychiatrycznym. Oddziałem dla psychicznie chorych zarządza apodyktyczna siostra Mildred Ratched. McMurphy popada w konflikt z siostrą Ratched, która sprzeciwia się jego nieustannym wybrykom i buntom łamiącym dyscyplinę szpitala. Kiedy Paul dowiaduje się, ze pobyt w szpitalu nie będzie trwał tak długo jak zakładał namawia innych pacjentów do ucieczki. Kradną szpitalny autobus, a następnie jacht. Po tych incydentach władze szpitala postanawiają zmienić zbyt łagodne  postępowanie wobec McMurphy’ego. Film otrzymał pięć statuetek Oskara w kategoriach: Najlepszy film, Najlepszy aktor pierwszoplanowy, Najlepsza aktorka pierwszoplanowa, Najlepszy reżyser i Najlepszy scenariusz adaptowany.

Dramat wojenny z 1993 roku w reżyserii Stevena Spielberga. W głównych rolach wystąpili Liam Neeson jako Oskar Schindler, Ralph Fiennes jako Amon Goeth, komendant obozu w Płaszowie oraz Ben Kingsley jako Itzhak Stern. Scenariusz powstał na podstawie książki Thomasa Keneally’ego „Arka Schindlera”. Oskar Schinder przybywa do Krakowa, chcąc wzbogacić się w czasie wojny i zakłada tam Niemiecką Fabrykę Naczyń Emaliowanych. Dzięki zdobytym konotacjom z tamtejszą administracją wojskową i cywilną otrzymuje darmową siłę roboczą w postaci Żydów uwięzionych w krakowskim getcie. W 1942 roku krakowskie getto zostaje stopniowo likwidowane na mocy wprowadzonego przepisu o ostatecznym rozwiązaniu kwestii żydowskiej. Wszyscy Żydzi zostają przeniesieni do niemieckiego obozu koncentracyjnego w Plaszowie. Na mocy okrutnych dyrektyw zdolni do pracy pozostaną przy życiu, a kobiety, dzieci i starców czeka zagłada. Oskar Schindler postanawia uratować jak najwięcej Żydów, zatrudniając ich w swojej fabryce. Obraz Spielberga otrzymał siedem statuetek Oskara i pięć nominacji Akademii Filmowej. Znalazł się także na watykańskiej liście 45 filmów fabularnych, które propagują wartości religijne, moralne i artystyczne.

Włoska tragikomedia z 1997 osadzona w czasie II wojny światowej. Reżyserem, scenarzystą, a także aktorem pierwszoplanowym jest Roberto Benigni. W głównych rolach wystąpili również Nicoletta Braschi jako Dora, żona Guida Orefice granego przez Roberta Benigniego oraz Giorgio Cantarini jako Giosué Orefice. Film przedstawia życie Guida Orefice, który w poszukiwaniu pracy przybywa do Toskani. Po pewnym czasie poznaje piękną Dorę. Wymyśla szalone sposoby zwrócenia jej uwagi na siebie, które po pewnym czasie przynoszą zamierzony skutek, Guido i Dora pobierają się. Radosne życie rodziny nie trwa jednak długo, wybucha druga wojna światowa, a Guido przez pochodzenie żydowskie wraz z żoną i synem Giosué trafiają do obozu koncentracyjnego. Guido przez cały pobyt w obozie ukrywa syna w baraku, w obawie przed rozdzieleniem ich i oszczędzeniu synowi okropieństw obozu. Wmawia dziecku, że to co się dzieje jest tylko grą, udawaną zabawą, a zwycięzcy tej gry otrzymają w nagrodę czołg. Pokazuje, że okrucieństwo strażników jest fikcją, która ma zniechęcić uczestników zabawy do rywalizacji o główną nagrodę. Ten wzruszający obraz pełen humoru, a jednocześnie dramatu został uhonorowany licznymi nagrodami filmowymi, mimo ostrej krytyki ze strony różnych środowisk zarzucających Benigniemu stworzenia farsy z cierpienia wielu milionów ludzi.

Amerykański thriller kryminalny z 1995 roku. Reżyserem filmu jest David Fincher, twórca wielu głośnych filmów takich jak: Podziemny krąg, Ciekawy przypadek Benjamina Buttona czy The Social Network. W głównych rolach występują: Morgan Freeman jako detektyw William Somerset, Brad Pitt w roli detektywa Davida Millsa oraz Kevin Spacey jako John Doe. Doświadczony oficer policji William Somerst wraz z młodym policjantem śledczym Davidem Millsem tropią psychopatycznego mordercę, który wybiera swoje ofiary według biblijnego klucza. Detektywi znajdują pierwszą ofiarę, która umarła z przejedzenia, następną ofiarą mordercy stał się prawnik, którego krwią napisano na ścianie słowo „chciwość”. Morderca wyszukuje ofiary, które popełniły jeden z siedmiu grzechów głównych. Inspiracją dla mordercy jest dzieło Dantego „Boska komedia”, w której włoski poeta przedstawił swoją wizję mąk  piekielnych. Morderca jest samozwańczym sędzią, który wymierza w okrutny i wyrachowany sposób boską karę. David Fincher stworzył wartką, wciągającą i pełną zwrotów akcję, nakreślił bohaterów do których widz czuje natychmiastową sympatię. Umiejętnie budowane napięcie, atmosfera brudnego,  zepsutego miasta sprawia, że „Siedem” jest jednym z niekwestionowanych klasyków kina ostatnich dwudziestu lat.

Amerykański thriller psychologiczny z 1999 roku wyreżyserowany przez  Davida Fischera. W głównych rolach występują: Brad Pitt jako Tyler Durden, Edward Norton wcielił się w postać Jacka, określającego się jako narrator i Helena Bonham Carter w roli Marli Singer. Narrator filmu – Jack jest typowym przedstawicielem generacji yuppie. Ma dobrze płatną i obiecującą pracę, eleganckie mieszkanie w dobrej dzielnicy. Jednakże osiągany sukces nie sprawia mu radości, ma poczucie niespełnienia, a przez „wyścig szczurów” cierpi na przewlekłą bezsenność. Szukając dla siebie ratunku uczęszcza na grupy wsparcia, które przynoszą mu ulgę dopóki nie poznaje arogancką i cyniczną Marlę. Obecność Marli na terapeutycznych grupach wsparcia powoduje, że problemy powracają. Jack na swojej drodze spotyka  poznaje tajemniczego Tylera Durdena, uosobienie marzeń Narratora. Tyler jest taki jakim Jack chciałby być – cyniczny, będący ponad wyścigiem szczurów, wolny. Gdy w wyniku wybuchu gazu zostaje zniszczone mieszkanie Jacka, narrator przeprowadza się do Tylera. Ten proponuje Jackowi pojedynek bez żadnych reguł. Do regularnych walk wkrótce dołączają inni mężczyźni. Pełni frustracji i napięć mężczyźni wyładowują agresję w sekretnych klubach walki, a później w teoretycznie bezcelowym wandalizmie.

Gangsterski dramat w reżyserii Martina Scorsese z 1990 roku. W rolach głównych wystąpili Ray Liotta jako Henry Hill, Robert De Niro jako James ‚Jimmy’ Conway oraz Joe Pesci jako Tommy DeVito. Film został oparty o książkę Wiseguy (w Polsce wydaną jako Chłopcy z ferajny) Nicholasa Pileggiego.  Główny bohater Henry Hill opowiada widzom o codziennym życiu gangsterów, handlu narkotykami, wielkich pieniądzach i nieustannym ryzyku. Jako nastolatek trafił pod opiekę ważnego gangstera Jimmy’ego Conwaya przy którym uczył się mafijnych reguł. Początkowo Henry pracuje na parkingu, wraz ze wzrostem zaufania dostaje proste zadania, aż wreszcie spełniają się jego marzenia i uczestniczy w największych rabunkach.    Wkrótce do Henry’ego dołączył Tommy DeVito, którzy postanawiają działać na własną rękę. Film jest pełen brutalności, pełnokrwistych postaci stworzonych prze wybitnych aktorów i dynamiczną akcję. Obdziera mafię z poetyckiego mitu, który został stworzony w Ojcu Chrzestnym. Warto zauważyć świetne role kobiece miedzy innymi Lorraine Bracco jako nieszczęśliwej żony gangstera. Joe Pesci za swoją rolę został uhonorowany statuetką Oskara w kategorii najlepsza rola drugoplanowa.

Amerykański dramat biograficzny z 2001 w reżyserii Rona Hodwarda. Scenariusz powstał na podstawie książki Sylvii Nasar pod tym samym tytułem. W głównych rolach wystąpili Russell Crowe jako John Forbes Nash, Jennifer Connelly w roli jego żony Alicji Nash oraz Ed Harris jako William Parcher. Fabuła filmu rozpoczyna się od roku 1947, kiedy to cierpiący na schizofrenię John Nash przybywa na Uniwersytet Princeton. Pragnie dokonać wielkiego odkrycia naukowego i zdobyć uznanie w środowisku akademickim. Podczas pewnego spotkania w pubie, obserwując kolegów którzy pragną zdobyć względy jednej z dziewcząt wpada na koncepcję teorii gier. Po obronie doktoratu otrzymuje stanowisko wykładowcy w Massachusetts Institute of Technology. Wkrótce pomiędzy nim a jedną ze studentek  Alicia Larde rozkwita miłość i zostają małżeństwem. Pewnego dnia kontaktuje się z nim agent wywiadu William Pacher, który prosi Nasha o pomoc w rozkodowaniu radzieckiego szyfru. Po kilku latach okazuje się, że agent William Pacher, praca dla wywiadu wojskowego to tylko wytwór chorej wyobraźni matematyka. Nash przebywa kurację w zakładzie psychiatrycznym, a po wyjściu z niego próbuje wrócić do poprzedniego naukowego i rodzinnego życia. Wiele wątków poruszonych w biografii noblisty zostało pominiętych na przykład skłonności homoseksualne oraz nieślubne dziecko. Film otrzymał cztery statuetki Oskara.

Amerykański dramat gangsterski z 1984 roku w reżyserii Sergio Leone. Film powstały na podstawie powieści Harry’ego Greya. W głównych rolach wystąpili: Robert De Niro i James Woods. David (Robert De Niro) i Max (James Woods) wychowali się w żydowskim getcie Nowego Jorku. Jako członkowie młodzieżowego gangu trudnili się drobnymi oszustwami i kradzieżami. Pewnego dnia David popełnia morderstwo i zostaje skazany na 10 lat do więzienia. Po latach, już jako dorośli mężczyźni David i Max kierują własnymi grupami przestępczymi. Zarabiają wielkie pieniądze na nielegalnym handlu alkoholem w czasach prohibicji. Po uchyleniu prawa prohibicji zaczynają wpadać w kłopoty finansowe. Postanawiają przeprowadzić napad na Bank Rezerwy Federalnej co prowadzi do początków ich kłopotów. Istnieją dwie wersje filmu. Amerykańska jest o 90 minut krótsza od Europejskiej, ponad to amerykańska wersja zmontowana jest według chronologii wydarzeń, a europejska opiera się na retrospekcjach głównych bohaterów. W Stanach Zjednoczonych film okazał się całkowitą klapą finansową. Film został pozytywnie odebrany w Cannes, a sam reżyser odebrał pięciominutową owację od publiczności. Obraz otrzymał dwie nominacje do Złotego Globu.

Tak zwany spaghetti western z 1966 roku w reżyserii Sergia Leone. Zamyka dolarową trylogię, której w skład wchodzą Za garść dolarów i Za kilka dolarów więcej. W filmie występują Clint Eastwood, Lee Van Cleef oraz Eli Wallach. Tajemniczy łowca nagród, kierujący się zasadami moralnymi Blondie (Clint Eastwood), bandyta i rewolwerowiec Tuco (Eli Wallach) oraz zawodowy zabójca Anielskie Oczka, pragną zdobyć ukrytą na starym cmentarzu skrzynię, w której znajduje się dwieście tysięcy skradzionych dolarów. Blondas i Tuco (Dobry i Brzydki) otrzymują informację od umierającego żołnierza konfederacji o ukrytym skarbie na cmentarzu. W drodze po skarb zostają pojmani przez żołnierzy Unii. W obozie jenieckim poznają Anielskie Oczka, który jest sierżantem tamtejszej jednostki. Podczas przesłuchania Tuco wyjawia informację o skarbie. Anielskie Oczka proponuje Blondasowi wspólną wyprawę po skarb. Tuco ucieka z pociągu jenieckiego i podąża za łowcami nagród.  Dobry, zły i brzydki odniósł wielki sukces komercyjny na całym świecie. W samych Stanach Zjednoczonych zyski z sal kinowych wyniosły 25,1 miliona dolarów. Ścieżkę dźwiękową skomponował Ennio Morricone, motyw przewodni filmu jest częstow wykorzystywany w popkulturze.

Amerykański dramat wojenny z 1986 roku w reżyserii Olivera Stone. W głównych rolach wystąpili Tom Berenger, Willem Dafoe i Charlie Sheen. Reżyser filmu w wieku 21 lat był w Wietnamie i brał udział w krwawych walkach. Na podstawie własnych doświadczeń zrealizował film, ukazujący okrucieństwo tamtej wojny. Nastoletni Chris Taylor (Charlie Sheen) porzuca studia, by jako ochotnik wziąć udział w wojnie w Wietnamie. Zostaje przydzielony do kompanii Bravo, w której panują wewnętrzne podziały. Oddział podzielił się na grupę żołnierzy próbujący za wszelką cenę zachować normalność i zagłuszający swój strach narkotykami, drugą grupą są żołnierze dla których wojna jest przygodą, zabawą i dążą w każdym momencie do niepotrzebnego ryzyka. Ostatnią grupą w oddziale są czarnoskórzy żołnierze, którzy nie biorą udziału w tych stronnictwach.  Bardzo szybko poczucie patriotycznego obowiązku i idealizm tracą na wartości u Chrisa. Oprócz walki z Vietkongiem musi walczyć sam ze sobą by zachować człowieczeństwo. Film otrzymał cztery statuetki Oskara w kategoriach najlepszy film, najlepszy reżyser, najlepszy montaż i najlepszy dźwięk. Został wpisany również na Listę stu najlepszych amerykańskich filmów.

Amerykański dramat z 2011 roku w reżyserii Tate Taylor. W głównych rolach wystąpiły Emma Stone, Viola Davis, Bryce Dallas Howard oraz Octavia Spencer.  Akcja filmu rozgrywa się w stanie Mississippi w latach 60. Eugenia „Skeeter” Phelan (Emma Stone) marzy o karierze pisarki po studiach. Decyduje się przeprowadzić wywiad z czarnoskórą służącą najbogatszych rodzin w okolicy. Wkrótce Eugenia spotyka więcej pracowników służby i na kanwie ich historii postanawia napisać książkę. Wydana książka wywraca do góry nogami życie południowego miasteczka. Czarnoskóre służące szykanowane i poniżane przez pracodawców odważyły się walczyć o godność. Zaburzony  małomiasteczkowy spokój przyczynił się do wielkich zmian, jakie dawno powinny być na porządku dziennym w dwudziestowiecznych Stanach Zjednoczonych. „Służące” to piękny, inspirujący i wzruszający film o odwadze, przyjaźni i nadziei. Mimo naiwności i wyczerpania tematu rasizmu w kinematografii nie popadł w nadmierną egzaltację. Film już został nazwany przez krytyków mianem ponadczasowego klasyku. „Służące” otrzymały cztery nominacje do Oscara, w tym dla Najlepszego filmu, pięć nominacji do Złotych Globów oraz trzy statuetki Gildii Aktorów.

Amerykański dramat gangsterski z 1995 roku w reżyserii Martina Scorsese. W głównych rolach wystąpili Robert De Niro, Sharon Stone i Joe Pesci. Scenariusz powstał na podstawie powieści Nicholasa Pileggiego Casino, która opisywała faktyczne zdarzenia. Postać Sama Rothsteina, którą grał Robert De Niro była inspirowana prawdziwym gangsterem Frankiem Rosenthalem, podobnie jak postać Nicka Santoro granego przez Joe Pesci, inspirowana była Anthonym Spilotro. Sam Rothstein nazywany przez wszystkich Asem, zostaje ściągnięty przez mafię do Las Vegas nakazując mu kontrolę nad kilkoma dochodowymi kasynami. Razem z Samem do Las Vegas przyjeżdża jego przyjaciel, porywczy gangster Nicky Santoro, który ma chronić Sama i likwidować niewypłacalnych klientów. Sam zakochuje się w prostytutce Ginger, z którą w niedługim bierze śub. Ginger nie potrafi jednak zerwać kontaktu z byłym alfonsem, co jest przyczyną wielu problemów. Nicky tworzy własną organizację przestępczą siejącą w mieście strach i przemoc. Problemy Sama zaczynają interesować władze mafii, gdyż mogą zagrozić interesom. Największe uznanie zdobyła Sharon Stone  zdobywając za swoją rolę Złoty Glob oraz nominację do Oskara w kategorii najlepsza aktorka pierwszoplanowa.

Amerykański film biograficzny z 1984 roku w reżyserii Miloša Formana. Został stworzony na podstawie sztuce Petera Shaffera pod tym samym tytułem. Forman nazywał swój film „fantazją zainspirowaną życiem i tajemniczą śmiercią Mozarta”. Narracja obrazu przedstawiona jest z perspektywy Antoniego Salieri, opowiada on na łożu śmierci życie Mozarta i jego rywalizację z nim. Antonio Salieri był muzykiem i kompozytorem na dworze cesarza Austrii, Józefa II. Jego kariera załamała się kiedy na dwór cesarski przybył młody, utalentowany kompozytor u którego cesarz zamawia operę. Salieri ubóstwia twórczość Mozarta, uważa ją za doskonałą, jednocześnie nie może zrozumieć jak osoba tego niegodna, nie stroniąca od alkoholu prowadząc hulaszczy i wulgarny styl życia – Mozart posiada ten dar. Salieri w swej nienawiści postanawia dokonać zbrodni… Film nie jest oparty na fatach, wiele sytuacji zostało zmyślonych jak to że Salieri zamówił mszę Requiem lub przyczyny zgonu geniusza. Forman idealnie odtworzył wygląd i cechy charakteru, a także charakterystyczny śmiech Mozarta korzystając ze źródeł historycznych. Film jest niesamowitym dziełem muzycznym. Otrzymał 11 Oskarów, dwa Złote Globy oraz dwadzieścia innych nagród filmowych.

Amerykański kryminał z 2006 roku w reżyserii Martina Scorsese. Film ten jest remake hongkońskiego filmu Infernal Affairs: Piekielna gra z 2002 roku. W głównych rolach wystąpili: Leonardo DiCaprio jako Billy Costigan, Matt Damon w roli Colina Sullivana, Jack Nicholson jako gangster Frank Costello oraz Mark Wahlberg  w roli Sean Dignam. Akcja filmu rozgrywa się w południowy Bostonie. Tajny agent policji, Billy Costiga otrzymuje od przełożonych zadanie przeniknięcia do struktur mafijnych, którymi rządzi Frank Costello. Z kolei Colin Sullivan, który pełni rolę mafijnego informatora już od czasów szkoły policyjnej,  został awansowany w Wydziale Spraw Wewnętrznych. Przestępcy podobnie jak stróże prawa, wpadają na trop wrogiego agenta we własnych szeregach. Billy Costigan oraz Colin Sullivan otrzymują zadanie od prawdziwych zwierzchników znaleźć i zdemaskować tajnego agenta. Film został oceniony przez krytyków jako ironiczne rozliczenie Scorsese z jego dotychczasową twórczością. Film otrzymał cztery statuetki Oskara w kategorii najlepszy reżyser, najlepszy film, najlepszy scenariusz adaptowany i najlepszy montaż. Otrzymał również nominację w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy za grę Marka Wahlberga.

Amerykański film sensacyjny z 1995 roku w reżyserii Michaela Manna, będącego również scenarzystą filmu. W głównych rolach po raz pierwszy razem wystąpili Robert De Niro i Al Pacino.  Neil McCauley (Robert De Niro) jest poszukiwany przez policję profesjonalnym złodziejem. Organizuje napad na opancerzoną furgonetkę, przewożącą obligacje skarbowe. Plan przebiega bez zarzutu, dopóki jeden z nowicjuszy uczestniczący w akcji nie zaczyna strzelać. W wyniku strzelaniny ginie trzech strażników. Neil i jego ludzie zaczynają być poszukiwani nie tylko za napad ale również potrójne morderstwo. Dochodzeniem dowodzi Vincent Hanna (Al Pacino),doświadczony policjant  wydziału zabójstw w Los Angeles. Hanna skrupulatnie odtwarza przebieg zbrodni, trafiając na trop przestępców. Mimo poszukiwania przez policję McCauley przygotowuje ostatni wielki skok na bank i zamierza zakończyć karierę przestępczą wyjeżdżając z kraju. Porucznik Hanna za wszelką cenę chce go schwytać i postawić przed obliczem sprawiedliwości. Fabuła oparta jest na motywach śledztwa prowadzonego w 1980 roku w Chicago.  Film odniósł niebywały sukces kasowy, przynosząc 67 milionów dolarów zysku w Stanach Zjednoczonych i 187 milionów dolarów na świecie.

Newer Posts »